عید نوروز یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است که ریشه در فرهنگ و تاریخ ایران دارد. این جشن با آغاز فصل بهار و در اولین روز از ماه فروردین، که مصادف با اعتدال بهاری است، برگزار می‌شود. نوروز به معنای “روز نو” است و نمادی از تجدید حیات طبیعت و آغاز سال جدید در تقویم ایرانی می‌باشد.

.

ریشه‌های تاریخی

نوروز به دوران پیش از اسلام و به دوران زرتشتیان بازمی‌گردد. در اوستا، کتاب مقدس زرتشتیان، به جشن نوروز اشاره شده است. همچنین، در دوران هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان نیز این جشن با شکوه و عظمت برگزار می‌شد. در این دوران، نوروز به عنوان جشنی ملی و مذهبی شناخته می‌شد و مراسم‌های مختلفی از جمله آتش‌افروزی، خواندن دعاها و نذورات برگزار می‌شد.

نوروز در دوران اسلامی

با ورود اسلام به ایران، نوروز همچنان جایگاه خود را حفظ کرد و حتی در برخی از مناطق اسلامی نیز به عنوان جشنی مهم شناخته شد. خلفای عباسی نیز به این جشن توجه ویژه‌ای داشتند و آن را با شکوه برگزار می‌کردند. در دوران صفویه، نوروز به عنوان جشنی ملی و مذهبی با شکوه بیشتری برگزار می‌شد و مراسم‌های مختلفی از جمله دید و بازدید، هدیه دادن و سفره هفت‌سین به آن اضافه شد.

نوروز در دوران معاصر

امروزه نوروز نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای منطقه از جمله افغانستان، تاجیکستان، آذربایجان و برخی از کشورهای آسیای مرکزی نیز جشن گرفته می‌شود. این جشن به عنوان نمادی از همبستگی، دوستی و تجدید حیات طبیعت شناخته می‌شود و مراسم‌های مختلفی از جمله خانه‌تکانی، خرید لباس نو، دید و بازدید و سفره هفت‌سین برگزار می‌شود.

نوروز با گذشت زمان همچنان جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ و تاریخ ایران و کشورهای منطقه دارد و به عنوان یکی از مهم‌ترین جشن‌های سالانه شناخته می‌شود.